Charakterystyka i zastosowanie podstawowych spoiw budowlanych
Podstawowymi materiałami wiążącymi w budownictwie są spoiwa mineralne (nieorganiczne). Do nich zalicza się spoiwa wapienne, cementowe, gipsowe, magnezjowe i glinę. Spoiwa mineralne dzielą się na 2 grupy:
spoiwa powietrzne, które po zarobieniu wodą mogą wiązać i twardnieć tylko na powietrzu, a na działanie wody są nieodporne nawet po stwardnieniu.
spoiwa hydrauliczne, które po wstępnym zarobieniu wodą wiążą i twardnieją zarówno na powietrzu, jak i w wodzie. Do spoiw powietrznych należą: wapno zwykle, czyli powietrzne, spoiwa gipsowe i magnezjowe oraz glina. Do spoiw hydraulicznych należą cementy i wapna hydrauliczne.
“ Do podgrzewania lepiku w celu doprowadzenia go do konsystencji ciekłej, umożlwiającej podwlekanie nim papy, używane są kotły opalne drewnem lub wanny opalne olejem opałowym. Zużycie drewna w kotłach wynosi około 1 metr sześcienny na 1 tone lepiku. Jest to więc sposób drogi, dlatego przy dużych objętościach robót stosowane są wanny, których wydajność cieplna wynosi 100 - 120 kcal/h, a zużycie oleju od 30 - 40 litrów / tone lepiku. Do podgrzewania warstwy lepiku na pokrywanej powierzchni oraz dociskania do niej rozściełanej papy służa różnego rodzaju walce grzewcze, ogrzewane energią elektryczną lub olejem opałowym. Do topienia lepiku i podawania go na dach stosowane są również przewoźne instalacje składające się z wanny do topienia oraz pompy do tłoczenia lepiku instalacją rurociągową.”
